یادگیری ترکیبی و ارتقای نقش آفرینی خانواده در فرآیند آموزشی فرزندان

یادگیری تلفیقی (ترکیبی از آموزش حضوری و مجازی) به عنوان یک الگوی نوین آموزشی، نه تنها روش های تدریس و یادگیری را متحول کرده، بلکه فرصت بی سابقه ای برای افزایش مشارکت والدین در فرآیند آموزشی دانش آموزان ایجاد نموده است. این الگو با استفاده از پلتفرم های دیجیتال و ابزارهای تعاملی، مرزهای سنتی مدرسه و خانه را کمرنگ کرده و والدین را قادر می سازد تا به صورت مستمر و آگاهانه در پیشرفت تحصیلی و تربیتی فرزندان خود نقش فعال تری ایفا کنند. اهمیت این تحول در آن است که تحقیقات متعدد نشان داده اند مشارکت موثر خانواده ها یکی از قوی ترین عوامل پیش بینیکننده موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان است. با این حال، مساله اصلی این است که بسیاری از والدین به دلایلی مانند عدم آشنایی با فناوری، کمبود زمان، نداشتن مهارت های آموزشی لازم یا حتی عدم اطلاع از انتظارات مدرسه، قادر به مشارکت اثربخش در این الگوی جدید نیستند. از سوی دیگر، مدارس و معلمان نیز اغلب فاقد برنامه ریزی مدون و ابزارهای مناسب برای جلب، راهنمایی و توانمندسازی والدین در بستر یادگیری تلفیقی هستند. این مقاله به بررسی این مساله می پردازد که چگونه می توان با بهره گیری از ظرفیت های یادگیری تلفیقی، مدل های مشارکتی نوینی را طراحی کرد که والدین نه به عنوان ناظران منفعل، بلکه به عنوان شرکای فعال در فرآیند آموزش قرار گیرند. این امر مستلزم ایجاد کانال های ارتباطی شفاف، ارائه آموزش های هدفمند به خانواده ها، طراحی محتوای مشارکتی و بازتعریف نقش های سنتی است. هدف نهایی، خلق اکوسیستم آموزشی یکپارچه ای است که در آن مدرسه، خانواده و فناوری در هماهنگی کامل، در خدمت پیشرفت همه جانبه دانش آموز باشند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی ، مشارکت والدین ، آموزش ترکیبی ، مشارکت خانواده محور ، فناوری آموزشی