مقایسه تاثیر بازخورد حمایتی معلم و بازخورد کنترلی بر تاب آوری تحصیلی، نگرش به خطا و انگیزش پیشرفت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر بازخورد حمایتی معلم و بازخورد کنترلی معلم بر تاب آوری تحصیلی، نگرش به خطا و انگیزش پیشرفت دانش آموزان مقطع متوسطه شهر کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–مقایسه ای از نوع علی–مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، ۳۲۲ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶)، پرسشنامه نگرش به خطا ریمر و همکاران (۲۰۱۲)، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (۱۹۷۰) و پرسشنامه ادراک بازخورد معلم راینر و کونل (۱۹۸۹) گردآوری شد. به منظور تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA)، آزمون t مستقل و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد نوع بازخورد معلم تاثیر معناداری بر مجموعه متغیرهای وابسته دارد (p<۰.۰۱, Wilks’ λ=۰.۷۱). نتایج آزمون t مستقل نشان داد میانگین تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دارای بازخورد حمایتی به طور معناداری بالاتر از دانش آموزان دارای بازخورد کنترلی است (p<۰.۰۱, t=۹.۲۱). همچنین نتایج نشان داد بازخورد حمایتی معلم تاثیر معناداری بر بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به خطا (p<۰.۰۱, β=۰.۴۴) و افزایش انگیزش پیشرفت آنان دارد (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸)، در حالی که بازخورد کنترلی با کاهش معنادار این متغیرها همراه است. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد بازخورد حمایتی معلم نقش موثری در تقویت تاب آوری تحصیلی، نگرش سازنده به خطا و انگیزش پیشرفت دانش آموزان دارد و می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و ایجاد محیط های یادگیری حمایت گر در مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد حمایتی معلم ، بازخورد کنترلی معلم ، تاب آوری تحصیلی ، نگرش به خطا ، انگیزش پیشرفت