آموزش خلاقیت و نقش معلم در پرورش آن

آموزش و یادگیری مبتنی بر خلاقیت یکی از روشهای نوین یادگیری است که میتواند سطح دانش را در جامعه بالا ببرد و جامعهای که در آن گردش چیزها بر اساس دستاوردها، اطلاعات و شاخصهای علمی باشد، جامعهای دانشبنیان است. که نمود آن امروزه در بسیاری از جوامع مشهود است. تقریبا بیش از نیم قرن پیش، آموزش و یادگیری مبتنی بر خلاقیت توسط کاترین پاتریک والاس برای رفتار افراد خلاق پیشنهاد شد و والاس این روش را مورد آزمایش قرار داد. متعاقبا ،شاهکار مشابهی توسط راسمن انجام شد. لمان در تحقیقات خود تلاش کرد تا رابطه بین جنبه های کمی و کیفی رفتار خلاق را کشف کند. این فعالیت ها در ایالات متحده آمریکا منجر به تاسیس مراکز تحقیقاتی مختلفی در این زمینه شده است. بعدها پل ترنس تحقیقات خود را به مطالعه محیط و خلاقیت معطوف کرد و کالوین تیلر در این زمینه فعالیت کرد. بیش از ۴۰ سال قبل از اوایل دهه ۱۹۵۰، بزرگترین و شناخته شده ترین مرکز تحقیقات و آموزش خلاقیت، به نام بنیاد تفکر خلاق، توسط محققی به نام الکس آزبورن ۲ در بوفالو، نیویورک تاسیس شد. این بنیاد بیش از ۱۰۰۰ داشت.او دوره آموزشی خلاقیت را در آمریکا رهبری کرده بود .دکتر آزبورن به دلیل فعالیت ها و خدمات چشمگیر خود در این زمینه، بعدها به عنوان «پدر علوم خلاق» لقب گرفت. خلاقیت در روسیه توسط مدرسه نوآوران آموزش داده می شود. کشور ژاپن نیز این کاروان را پشت سر نگذاشت و از طریق مرکز آموزش خلاقیت به پرورش استعدادهای خلاق پرداخت (۲۰۰۸Ulas et al., )علاوه بر این ، برای ترغیب جوانان به فکر کردن در مورد تفکر غیر طبیعی ، شجاعت و شجاعت برای معرفی ایده های جدید و غیرمعمول هر ساله ، رقابت با نام المپیک نوواورا برگزار می شود و برنده شخصی است که او به همین روش ساخته است. در طول زمان ، اندیشه خلاقانه روز به روز در برنامه آموزشی کودکان به یک ضرورت تبدیل شد

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آموزش و یادگیری ، نوآوری ، پرورش خلاقیت