تاثیر هوش مصنوعی در تقویت قابلیت حل مسئله و نوآوری کارآفرینانه در دانشجویان

در اقتصاد دانش بنیان و نوآوری محور کنونی، پرورش مهارت های حل مسئله پیچیده و خلاقیت کارآفرینانه به یکی از اولویت های اصلی نظام های آموزش عالی تبدیل شده است. این مهارت ها دانشجویان را قادر می سازد تا با چالش های واقعی بازار کار، تغییرات سریع فناورانه و نیازهای اجتماعی نوظهور روبرو شده و راه حل های نوآورانه و پایدار ارائه دهند. در این راستا، هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند پردازش پیشرفته داده، مدل سازی سناریوهای پیچیده و شبیه سازی محیط های واقعی، پتانسیل بی بدیلی برای ارتقای این مهارت ها دارد. اهمیت این نقش از آنجا ناشی می شود که هوش مصنوعی می تواند بستری تعاملی و ایمن برای تمرین حل مسئله فراهم کند، امکان آزمایش ایده های خلاقانه بدون هزینه های سنگین را میسر سازد و با تحلیل الگوهای موفق کارآفرینی، بینش های عمیقی در اختیار دانشجویان قرار دهد. با این حال، مساله اصلی این است که استفاده از هوش مصنوعی در این حوزه، بدون برنامه ریزی آموزشی دقیق، ممکن است به وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش تفکر انتقادی مستقل و تضعیف مهارت های انسانی مانند ارتباط موثر و کار تیمی بینجامد. همچنین، نگرانی هایی درباره دسترسی نابرابر به ابزارهای پیشرفته هوش مصنوعی، سوگیری الگوریتمی در آموزش مفاهیم کارآفرینی و کمرنگ شدن نقش استادان به عنوان مربیان تجربه محور وجود دارد. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای مهارت های حل مسئله و خلاقیت کارآفرینانه دانشجویان می پردازد و در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان از این فناوری به گونه ای استفاده کرد که نه تنها به تقویت مهارت های فنی و تحلیلی بینجامد، بلکه تفکر طراحی، ریسک پذیری حساب شده و بینش بازار را نیز پرورش دهد. هدف نهایی، ارائه چارچوبی متوازن است که هوش مصنوعی را به عنوان تسهیل گری قدرتمند در خدمت تربیت نسل آینده کارآفرینان خلاق و مسئول قرار دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حل مسئله ، خلاقیت کارآفرینانه ، آموزش عالی ، شبیه سازی کسب وکار.