آموزش خلاق و نقش آن در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

اصطلاح خلاقیت در واقع از ۱۹۵۰ بعد از میلاد وجود داشته است، زمانی که مفهوم آن موضوع تحقیقات مهمی در ایالات متحده آمریکا شد.. این تلاش چشمگیر با هدف «تعمیم و تعمیق مفهوم اساسی و رایج خلاقیت» به این واژه شان ویژهای بخشید، اما در عین حال توسعه سریع و کاربرد گسترده آن در همه زمینه ها آن را به این واژه تبدیل کرد. مهم تلقی می شود و در تمامی محافل علمی قابل طرح است. خلاقیت با عوامل ژنتیکی و ارثی مرتبط است، اما نمی توان نقش والدین، معلمان و محیط آموزشی را در ایجاد شرایط بالقوه برای ظهور خلاقیت در یادگیری دانش آموزان انکار کرد.خلاقیت دانش آموزان موضوعی است که دیدگاه های متفاوتی را در مورد چگونگی تعریف، پرورش و سنجش آن در دانشآموزان و معلمان در بر میگیرد. برخی از مزایای خلاقیت در مدارس این است که می تواند تفکر تخیلی را تحریک کند، دانش آموزان را در یادگیری خود مشارکت دهد و آنها را برای چالش های قرن بیست و یکم آماده کند. برخی از راهبردهایی که معلمان می توانند برای پرورش خلاقیت در مدارس استفاده کنند، ارائه رویکردهای آموزشی است که دانش و مهارت های دانش آموزان را افزایش می دهد، برنامه درسی را سازماندهی می کند تا گزینه ها، صدا و انتخاب را فراهم کند، و فعالیت های یادگیری مرتبط جالب و با ارزش را تنظیم کند .اندازه گیری خلاقیت کار ساده ای نیست، زیرا عوامل و ویژگی های زیادی بر آن تاثیر می گذارد. سه روش اصلی برای اندازهگیری خلاقیت پیشنهاد شده است

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آموزش و یادگیری ، نوآوری ، پرورش خلاقیت