اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر حساسیت اضطرابی و سلامت روانشناختی در مادران کودکان دارای اختلال یادگیری شهر گچساران

هدف پژوهش اثربخشی طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر حساسیت اضطرابی و سلامت روانشناختی در مادران کودکان دارای اختلال یادگیری شهر گچساران بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون می باشد. جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان دارای اختلال یادگیری مراجعه کننده به مراکز اختلالات یادگیری شهر گچساران بودند. نمونه پژوهش از بین جامعه آماری تعداد ۳۰ مادران کودکان دارای اختلال یادگیری با استفاده از روش نمونه گیری به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵) و کنترل (۱۵) انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه حساسیت اضطرابی فلوید و همکاران (۲۰۰۵) و سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲) استفاده شد. دادهها در دو سطح آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون پیشفرض آمار پارامتریک و آنالیز کوواریانس) با نرم افزار آماری ۲۶SPSS انجام شد. برای گروه آزمایش ده جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت دو بار در هفته برنامه طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی اجرا شد. نتایج نشان داد طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر حساسیت اضطرابی در مادران کودکان دارای اختلال یادگیری موثر است (۵۴/۵۲۳F= ،۰۰۰/۰ =P). طرح واره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر سلامت روانشناختی در مادران کودکان دارای اختلال یادگیری موثر است (۸۰/۱۷F= ،۰۰۰/۰ =P).

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، سلامت روانشناختی ، حساسیت اضطرابی ، مادران کودکان دارای اختلال یادگیری.