نقش نوآوری های آموزشی در تحقق اهداف سند تحول بنیادین و ارتقای کیفیت مدارس

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان نقشه راه جامع نظام تعلیم و تربیت کشور، افق چشم اندازی روشن برای تربیت نسل آینده ترسیم کرده است. دستیابی به اهداف بلندمدت و آرمانی این سند، نیازمند گذار از روش های سنتی و صرفا انتقالی به سمت رویکردهای نوین و خلاقانه است. این پژوهش به بررسی نقش کلیدی نوآوری های آموزشی در تحقق اهداف این سند و ارتقای کیفی مدارس می پردازد. نوآوری های آموزشی شامل به کارگیری فناوری های نوین، تغییر در روش های تدریس، بازنگری در محتوای درسی و اصلاح ساختارهای مدیریتی است که می تواند بستر لازم برای پرورش شش ساحت تربیتی (اعتقادی، عبادی و اخلاقی؛ اقتصادی و حرفه ای؛ علمی و فناوری؛ اجتماعی و سیاسی؛ زیستی و بدنی؛ و زیبایی شناختی و هنری) را فراهم آورد. نتایج نشان می دهد که نوآوری در آموزش با افزایش مشارکت دانش آموزان، شخصی سازی یادگیری و ارتباط دادن مدرسه با زندگی واقعی، به ارتقای کیفیت مدارس منجر می شود. همچنین، این مقاله بر لزوم همسویی نوآوری ها با ارزش های اسلامی-ایرانی و تاکید بر نقش معلم به عنوان عامل اصلی تغییر در فرآیند تحول اشاره دارد.

کلیدواژه ها:

سند تحول بنیادین ، نوآوری آموزشی ، کیفیت بخشی به مدارس ، روش های تدریس نوین ، فناوری آموزشی ، نظام تعلیم و تربیت.