تاثیر رفتار عاطفی و حمایتی معلم بر احساس امنیت روانی دانش آموز

احساس امنیت روانی به عنوان بستر اساسی یادگیری عمیق، خلاقیت و رشد همه جانبه دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و سلامت روان آنان ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی تاثیر محوری رفتار عاطفی و حمایتی معلم بر شکل گیری و تقویت این احساس حیاتی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که معلم از طریق ارائه حمایت عاطفی (گرمی، همدلی، توجه)، حمایت آموزشی (بازخورد سازنده، باور به رشد) و حمایت خودمختاری (احترام به انتخاب و نظر)، سه نیاز روان شناختی اساسی ارتباط، شایستگی و خودمختاری را در دانش آموزان ارضا کرده و آنان را قادر می سازد تا کلاس درس را به عنوان یک «پایگاه امن» تجربه کنند. این رابطه امن، اضطراب را کاهش داده، عزت نفس را تقویت می کند و فضایی ایجاد می نماید که در آن ریسک پذیری شناختی، پرسشگری و مشارکت فعال ممکن می شود. مقاله همچنین چالش های پیش رو و راهکارهای عملی برای نهادینه سازی این الگوی ارتباطی در محیط های آموزشی را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، رفتار حمایتی ، خودتعیین گری ، یادگیری