نقش سبک های ارتباطی معلم و والدین در پایداری تحصیلی دانش آموزان

نقش سبک های ارتباطی معلم و والدین در پایداری تحصیلی دانش آموزان، موضوعی است که اهمیت زیادی در حوزه آموزشی دارد. این مقاله به بررسی تاثیر سبک های ارتباطی بر پایداری تحصیلی دانش آموزان می پردازد و نقش تعاملات مثبت و منفی بین معلم و والدین را در این فرآیند مورد تحلیل قرار می دهد. سبک های ارتباطی معلم ها، که می توانند از متعادل و حمایتی تا تسلط گرا و کاهش دهنده انگیزه متفاوت باشند، به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی و روحیه دانش آموزان تاثیر می گذارند. معلمان با استفاده از سبک های ارتباطی مثبت، می توانند محیطی حمایتی و اعتمادآور ایجاد کنند که به دانش آموزان کمک می کند تا با اطمینان بیشتری به تحصیل بپردازند و از موانع تحصیلی دوری کنند. از سوی دیگر، والدین نیز با ارتباطات مثبت و همکاری با مدرسه، می توانند به پایداری تحصیلی فرزندان خود کمک کنند. والدینی که با معلم ها همکاری کرده و در مسائل تحصیلی فرزندان خود مشارکت دارند، می توانند محیطی پشتیبان و حمایتی در خانه ایجاد کنند که به دانش آموزان کمک می کند تا به بهترین شکل از فرصت های آموزشی استفاده کنند. این مقاله به بررسی تاثیر سبک های ارتباطی معلم و والدین بر پایداری تحصیلی دانش آموزان می پردازد و اهمیت تعاملات مثبت و همکاری بین معلم و والدین را تاکید می کند. این تعاملات می توانند به ایجاد محیط آموزشی و خانوادگی حمایتی و پشتیبان منجر شوند که به دانش آموزان کمک می کند تا به طور پایدار در تحصیلات خود موفق باشند و از موانع تحصیلی دوری کنند.

کلیدواژه ها:

سبک های ارتباطی ، معلم ، والدین ، پایداری تحصیلی ، دانش آموزان.