انقلاب هوش مصنوعی در علوم تربیتی و مدیریت

ظهور هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های کلیدی قرن بیست و یکم، انقلابی بنیادین در ساختارهای سنتی علوم تربیتی و مدیریت ایجاد کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی اثرات تحول آفرین هوش مصنوعی در فرآیندهای یاددهی-یادگیری و نیز استراتژی های سازمانی می پردازد. در حوزه آموزش، هوش مصنوعی با امکان سنجی شخصی سازی آموزش، تحلیل یادگیری و اتوماسیون وظایف اداری، پتانسیل بالایی برای ارتقای کیفیت و عدالت آموزشی دارد. در حوزه مدیریت، این فناوری با ارائه ابزارهای پیشرفته تصمیم گیری، پیش بینی روندها و بهینه سازی منابع، مدل های سنتی رهبری را به چالش کشیده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که اگرچه ادغام هوش مصنوعی فرصت های بی نظیری برای افزایش کارایی و نوآوری فراهم می کند، اما چالش های اخلاقی، حریم خصوصی و نیاز به بازنگری در مهارت های انسانی نیازمند توجه جدی است. این مقاله با ارائه پیشنهادات کاربردی و مسیرهای پژوهشی آینده، نقشه ای برای بهره برداری مسئولانه از این انقلاب فناوری ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، علوم تربیتی ، مدیریت آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، تصمیم گیری داده محور