رویکردهای تدریس در عصر فناوری: فرصت ها، چالش ها و الزامات

پژوهش حاضر با هدف بررسی رویکردهای نوین تدریس و رویکردهای مبتنی بر فناوری در نظام های آموزشی معاصر انجام شده است. تحولات سریع علمی، اجتماعی و فناورانه، انتظارات جدیدی را از آموزش ایجاد کرده و موجب شده است که رویکردهای سنتی تدریس، کارایی لازم برای پاسخ گویی به نیازهای یادگیرندگان قرن بیست ویکم را نداشته باشند. ازاین رو، توجه به رویکردهای نوین تدریس و بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی به عنوان راهکاری اساسی برای ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری مطرح می شود. این پژوهش با استفاده از روش مروری، به تحلیل و جمع بندی مطالعات و پژوهش های پیشین در حوزه تدریس، رویکردهای نوین و فناوری در آموزش پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای نوین تدریس، با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار، نقش موثری در افزایش انگیزه، مشارکت و درک عمیق یادگیرندگان دارند. همچنین، فناوری های آموزشی در صورت ادغام آگاهانه و مبتنی بر اصول طراحی آموزشی، می توانند این رویکردها را تقویت کنند. بااین حال، چالش هایی مانند کمبود شایستگی های حرفه ای معلمان، محدودیت زیرساخت ها، شکاف دیجیتال و ناسازگاری نظام ارزشیابی با اهداف نوین آموزشی، مانع اجرای موثر این رویکردها می شود. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت نگاهی جامع، نظام مند و مبتنی بر شواهد علمی برای تلفیق رویکردهای نوین تدریس و فناوری در جهت تحقق یادگیری پایدار و اثربخش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، تدریس ، یادگیری ، فرصت ها ، چالش ها ، الزامات