شناسایی ابعاد و عوامل موثر بر توانمندسازی نیروی انسانی آموزش و پرورش

توانمندسازی نیروی انسانی آموزش و پرورش یکی از مولفه های اساسی در ارتقای کیفیت نظام تعلیم و تربیت و تحقق اهداف آموزشی و تربیتی به شمار می آید. با توجه به نقش محوری معلمان و کارکنان آموزشی در شکل دهی به سرمایه انسانی آینده جامعه، توجه به توانمندسازی آنان ضرورتی انکارناپذیر است. پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهوم توانمندسازی نیروی انسانی آموزش و پرورش، شناسایی ابعاد و عوامل موثر بر آن و بررسی پیامدهای آن در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مروری بر منابع علمی معتبر داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که توانمندسازی نیروی انسانی، فرآیندی چندبعدی و مستمر است که ابعاد حرفه ای، سازمانی، فردی و انگیزشی را در بر می گیرد. ارتقای دانش و مهارت های حرفه ای معلمان، حمایت مدیریتی، مشارکت در تصمیم گیری ها، ایجاد انگیزش شغلی و فراهم سازی بسترهای مناسب سازمانی، از مهم ترین عوامل موثر در توانمندسازی نیروی انسانی آموزش و پرورش به شمار می آیند. نتایج همچنین حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان تاثیر مستقیمی بر کیفیت تدریس، افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود یادگیری و تحقق عدالت آموزشی دارد. در مجموع، می توان گفت که سرمایه گذاری هدفمند و برنامه ریزی شده در حوزه توانمندسازی نیروی انسانی، زمینه ساز تحول پایدار در نظام آموزشی و ارتقای کارآمدی آموزش و پرورش خواهد بود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، نیروی انسانی ، آموزش و پرورش ، توسعه حرفه ای ، کیفیت آموزشی