نقش مدیر در ارتقاء سواد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

سواد عاطفی و اجتماعی (Social and Emotional Learning - SEL) به عنوان یکی از ارکان اساسی آموزش در قرن بیست و یکم، نقشی حیاتی در شکل گیری سلامت روان، موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. دوره ابتدایی به دلیل ماهیت رشدی این دوره، حساس ترین مرحله برای پایه گذاری این مهارت ها است. مدیران مدارس ابتدایی در این میان، به عنوان رهبران اصلی سیستم آموزشی مدرسه، نقشی محوری در ایجاد محیطی دارند که در آن مهارت های عاطفی و اجتماعی شکوفا شوند. این مقاله جامع به بررسی عمیق نقش مدیران در ارتقاء سواد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. در ابتدا، مبانی نظری و چارچوب های کلیدی SEL، از جمله مدل های گلمن و CASEL، تبیین می شوند. سپس، استراتژی های مدیریتی از جمله تدوین چشم انداز، تخصیص منابع، توانمندسازی معلمان، و ایجاد جو مثبت مدرسه مورد تحلیل قرار می گیرند. در ادامه، راهکارها و ابزارهای عملی نظیر مشارکت خانواده و استفاده از برنامه های مبتنی بر شواهد تشریح می شوند. در نهایت، چالش های اجرایی و فرهنگی شناسایی شده و راه حل های مدیریتی ارائه می گردد. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت رهبری فعال مدیران برای تبدیل مدرسه به یک اکوسیستم حمایتی برای رشد مهارت های عاطفی و اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی و اجتماعی (SEL) ، مدیر مدرسه ، دوره ابتدایی ، رهبری آموزشی ، توسعه حرفه ای ، محیط یادگیری مثبت.