کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت برنامه ریزی درسی و تنظیم هوشمند زمان بندی آموزشی

پیشرفت های شتابان در حوزه هوش مصنوعی، قابلیت های بی سابق های را برای دگرگونی نظام های آموزشی فراهم ساخته است. یکی از کاربردهای امیدبخش این فناوری، در حوزه مدیریت برنامه ریزی درسی و تنظیم هوشمند زمان بندی آموزشی است. این مقاله به بررسی نقش و تاثیر فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، همچون یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سیستم های توصیه گر، در بهینه سازی فرآیندهای پیچیده برنامه ریزی درسی و زمان بندی آموزشی می پردازد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل شیوه هایی است که هوش مصنوعی می تواند با استفاده از تحلیل کلان داده های آموزشی، الگوهای یادگیری فردی و محدودیت های منابع (انسانی، فضایی، زمانی)، به خلق برنامه های درسی شخصی سازی شده، طراحی زمان بندی های کارآمد و پویا، و پیش بینی چالش های اجرایی کمک کند. روش تحقیق به صورت مرور نظام مند ادبیات پژوهشی و تحلیل نمونه های عملی در حال ظهور است. یافته ها نشان می دهد که سیستم های هوشمند می توانند با کاهش بار کاری اداری طراحان و مدیران آموزشی، افزایش بهره وری منابع، کاهش تعارضات زمان بندی، و مهم تر از همه، امکان تمرکز بر نیازهای منحصربه فرد هر یادگیرنده را فراهم آورند. با این حال، چالش های مهمی از جمله نیاز به داده های باکیفیت و عاری از سوگیری، شفافیت در تصمیم گیری الگوریتمی، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی، و مقاومت در برابر تغییر در برابر تحقق کامل این پتانسیل قرار دارند. نتیجه گیری کلی مقاله حاکی از آن است که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین، بلکه به عنوان یک همکار قدرتمند برای متخصصان برنامه ریزی درسی عمل می کند و می تواند با هوشمندسازی فرآیندها، گامی اساسی در جهت تحقق آموزش شخصی شده، عادلانه و کارآمد بردارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، برنامه ریزی درسی هوشمند ، زمان بندی آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، کلان داده آموزشی ، سیستم های توصیه گر