تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری دانش آموزان

روش های فعال تدریس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان ایفا می کنند. این روش ها با تاکید بر مشارکت فعال فراگیران، تعامل، تفکر انتقادی و یادگیری معنادار، زمینه را برای درگیری عمیق تر دانش آموزان با محتوای درسی فراهم می سازند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر اساس بررسی منابع نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از روش هایی مانند بحث گروهی، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، ایفای نقش و آموزش مبتنی بر پروژه، موجب افزایش درک مفاهیم، ماندگاری یادگیری، تقویت مهارت های شناختی و فراشناختی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. همچنین روش های فعال تدریس با افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس و احساس مسئولیت پذیری، نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری در دانش آموزان ایجاد می کنند. در مقابل، روش های سنتی و معلم محور اغلب باعث کاهش مشارکت و یادگیری سطحی می شوند. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های فعال تدریس می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری و تحقق اهداف آموزشی مورد توجه برنامه ریزان و معلمان قرار گیرد

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، یادگیری دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، حل مسئله ، آموزش مبتنی بر پروژه ، مشارکت فعال ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری معنادار ، تعامل کلاسی