بررسی ارتباط کم تحرکی در دانش آموزان و کاهش اعتماد به نفس آنها

کم تحرکی و فعالیت بدنی ناکافی در میان دانش آموزان به یکی از مسائل جدی سلامت جسمانی و روانی تبدیل شده است. شیوع رفتارهای کم تحرک، از جمله افزایش زمان صرف شده در مقابل تلویزیون، رایانه و تلفن همراه، و کاهش ساعات ورزش و بازی های فعال در مدرسه و خارج از آن، نگرانی های فراوانی را در میان والدین، مربیان و پژوهشگران ایجاد کرده است. تحقیقات نشان می دهند که فعالیت بدنی منظم نه تنها به حفظ سلامت جسمی و کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی نظیر چاقی، دیابت نوع ۲ و بیماری های قلبی کمک می کند، بلکه نقش مهمی در سلامت روان و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد.یکی از پیامدهای بارز کم تحرکی، تاثیر منفی آن بر اعتماد به نفس دانش آموزان است. اعتماد به نفس، به معنای ارزیابی فرد از توانایی ها و ارزش شخصی خود، یکی از ارکان اصلی سلامت روانی محسوب می شود و بر جنبه های مختلف زندگی تحصیلی و اجتماعی تاثیرگذار است. مطالعات نشان داده اند که دانش آموزانی که فعالیت بدنی کافی ندارند، در مقایسه با هم سالان فعال خود، اغلب احساس ناکارآمدی بیشتری دارند، از مشارکت در فعالیت های گروهی و ورزشی اجتناب می کنند و در نتیجه مهارت های اجتماعی و ارتباطی آن ها محدود می شود. این روند می تواند منجر به انزوا، کاهش انگیزه و حتی بروز اختلالات خلقی در برخی افراد شود.تحقیقات داخلی و خارجی، رابطه مستقیمی بین کم تحرکی و کاهش احساس ارزشمندی در کودکان و نوجوانان را نشان می دهند. برای مثال، پژوهش ها حاکی از آن است که شرکت در فعالیت های گروهی و ورزشی، علاوه بر افزایش سلامت جسمانی، فرصت هایی برای تجربه موفقیت، دریافت بازخورد مثبت و تقویت هویت اجتماعی فراهم می آورد که همگی موجب افزایش اعتماد به نفس می شوند. از سوی دیگر، کمبود این فرصت ها می تواند احساس ضعف و ناتوانی را تشدید کرده و انگیزه دانش آموز برای مشارکت در فعالیت های جمعی و حتی عملکرد تحصیلی را کاهش دهد.بنابراین، بررسی اثرات کم تحرکی بر سلامت روان دانش آموزان، به ویژه اعتماد به نفس آن ها، اهمیت فراوانی دارد. مداخلات آموزشی و تربیتی، از جمله افزایش ساعات ورزش مدرسه، تشویق به بازی های فعال، برنامه ریزی فعالیت های گروهی و ارتقای فرهنگ فعالیت بدنی در خانواده و مدرسه، می تواند نقش موثری در کاهش پیامدهای منفی کم تحرکی و تقویت اعتماد به نفس کودکان و نوجوانان ایفا کند. این مقاله با مرور نظام مند مطالعات موجود، به بررسی مسیرهای ارتباطی بین کم تحرکی و کاهش اعتماد به نفس پرداخته و راهکارهایی برای بهبود شرایط ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، کم تحرکی ، اعتماد به نفس ، ارزشمندی ، انگیزه ، بازخورد مثبت ، نوجوانان