روش ها و الگوهای کاربردی تربیت دینی و اخلاقی در مدارس

تربیت دینی و اخلاقی به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان نظام آموزشی، نقشی حیاتی در شکل دهی به شخصیت، هویت و رفتار دانش آموزان دارد. در جهان امروز که تحولات فرهنگی، اجتماعی و فناوری به سرعت در حال دگرگونی است، ضرورت بازاندیشی در شیوه های تربیت دینی و اخلاقی بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل نظام مند روش ها و الگوهای کاربردی تربیت دینی و اخلاقی در مدارس، تلاش دارد تا ضمن تبیین مبانی نظری و فلسفی تربیت دینی، شیوه های موثر انتقال ارزش ها و باورهای دینی را با نیازها و چالش های نسل جدید تطبیق دهد. در این راستا، روش هایی چون آموزش تلفیقی دین در زندگی روزمره، استفاده از الگوی مربی محور، گفت وگویی و قصه محور، یادگیری مبتنی بر تجربه و مشارکت فعال دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین با بهره گیری از دیدگاه های روان شناسی تربیتی و مطالعات تطبیقی میان نظام های آموزشی اسلامی و غیراسلامی، سعی شده است الگویی جامع و پویا برای پیاده سازی تربیت دینی و اخلاقی در فضای مدرسه ارائه شود. یافته های تحقیق نشان می دهند که موفقیت این فرایند، وابسته به تعامل سازنده میان خانواده، مدرسه و جامعه، توانمندسازی معلمان در عرصه تعلیم دینی، و فراهم سازی محیطی فرهنگی و انگیزشی است که زمینه درونی سازی ارزش های اخلاقی در دانش آموزان را فراهم می سازد. در نهایت، پژوهش حاضر الگوی اجرایی قابل عملیاتی شامل مراحل شناخت، علاقه مندی، درونی سازی و عمل را پیشنهاد می کند که می تواند مبنایی برای ارتقای کیفیت تربیت دینی و اخلاقی در مدارس باشد

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، مدارس ، دانش آموز و روش ها و الگوها