ارتقاء تعامل و تمرکز دانش آموزان ابتدایی با رویکرد بازی وارسازی در فرآیند تدریس

این پژوهش به بررسی تاثیر رویکرد بازی وارسازی (Gamification) بر افزایش تعامل (Engagement) و بهبود تمرکز (Focus) دانش آموزان مقطع ابتدایی در فرآیندهای یاددهی-یادگیری می پردازد. با توجه به چالش های فزاینده در حفظ توجه پایدار در کلاس های درس مدرن، رویکرد بازی وارسازی با بهره گیری از عناصر ذاتی بازی (مانند امتیازدهی، نشان ها، رقابت سازنده و بازخورد فوری) به عنوان یک راهکار موثر آموزشی معرفی می شود. این مطالعه با مروری بر مبانی نظری روانشناسی تربیتی و نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory)، استدلال می کند که بازی وارسازی، نیازهای درونی دانش آموزان به شایستگی، استقلال و ارتباط را ارضا کرده و منجر به افزایش انگیزه درونی و در نتیجه، بهبود کیفیت تمرکز در تکالیف پیچیده می گردد. نتایج فرضی این پژوهش نشان می دهد که پیاده سازی ساختاریافته بازی وارسازی می تواند به طور معناداری نرخ مشارکت فعال و زمان صرف شده بر روی وظایف یادگیری را افزایش دهد. این مقاله بر لزوم طراحی دقیق و متناسب با محتوای درسی (نه صرفا افزودن عناصر سرگرم کننده) تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، آموزش ابتدایی ، تعامل دانش آموز ، تمرکز شناختی ، انگیزه درونی ، طراحی آموزشی ، یادگیری فعال.