تحلیل آینده رابطه سه جانبه دانش آموز، خانواده و مدرسه در عصر دیجیتال

آینده نظام های آموزشی در گرو بازتعریف و تقویت رابطه سه جانبه دانش آموز، خانواده و مدرسه در بستر تحولات دیجیتال است. عصر دیجیتال با ارائه ابزارها و پلتفرم های نوین ارتباطی، فرصت های بی سابقه ای برای تعمیق و تسهیل همکاری میان این سه عنصر اساسی فرآیند تربیت فراهم کرده است. این مقاله با روشی کیفی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل روندهای نوظهور، در پی بررسی چالش ها و فرصت های این رابطه در آینده نزدیک است. یافته ها نشان می دهد که آینده این رابطه از یک مدل خطی و مقطعی به سوی یک شبکه پویا و همه جا حاضر در حال تحول است. نقش ها در این شبکه سیال تر شده و خانواده به یک «شریک یادگیری فعال»، دانش آموز به یک «مدیر یادگیری خود راهبر» و مدرسه به یک «مرکز سازمان دهنده منابع و تسهیل گر تعاملات» تبدیل خواهد شد. کلان داده های آموزشی، هوش مصنوعی و پلتفرم های یکپارچه، امکان ارائه بازخورد شخصی سازی شده و مداخلات آموزشی به نگام را فراهم می آورند. با این حال، این آینده دیجیتالی با چالش های جدی چون شکاف دیجیتالی، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی، و نیاز به سواد دیجیتالی و عاطفی مشترک میان ذینفعان همراه است. این مقاله نتیجه می گیرد که غلبه بر این چالش ها و تحقق الگوی مشارکتی نوین، مستلزم عزم مشترک برای تدوین چارچوب های نظارتی هوشمند، سرمایه گذاری بر آموزش و توانمندسازی همه ذینفعان و نهایتا طراحی اکوسیستم های یادگیری انسان محور و فناورانه است.

کلیدواژه ها:

رابطه سه جانبه ، مدرسه ، خانواده ، دانش آموز ، عصر دیجیتال ، یادگیری دیجیتال ، مشارکت خانواده