بررسی رابطه سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی در فرآیند یادگیری و تحقق اهداف آموزشی به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در کیفیت عملکرد تحصیلی آنان ایفا می کند. دانش آموزانی که از وضعیت روانی مطلوب تری برخوردارند، معمولا توانایی بیشتری در تمرکز، پردازش اطلاعات، حل مسئله و مدیریت هیجانات خود در محیط های آموزشی دارند. در مقابل، وجود مشکلات روانی مانند اضطراب، افسردگی، فشارهای هیجانی و تنش های روانی می تواند موجب کاهش انگیزه تحصیلی، افت مشارکت کلاسی و تضعیف عملکرد آموزشی شود. پژوهش های معاصر نشان می دهند که سلامت روان نه تنها بر نتایج تحصیلی اثر مستقیم دارد، بلکه از طریق سازوکارهایی نظیر خودکارآمدی تحصیلی، احساس شایستگی، روابط اجتماعی سالم و تنظیم هیجان نیز به صورت غیرمستقیم بر موفقیت تحصیلی تاثیر می گذارد. از سوی دیگر، محیط مدرسه، انتظارات آموزشی، تعامل معلم و دانش آموز و میزان حمایت روانی ارائه شده در نظام آموزشی می توانند شدت یا ضعف این رابطه را تحت تاثیر قرار دهند. بررسی تحلیلی این رابطه نشان می دهد که عملکرد تحصیلی پایین در بسیاری از موارد نه صرفا ناشی از ضعف شناختی، بلکه پیامد شرایط نامطلوب روانی دانش آموزان است. بر همین اساس، توجه نظام مند به سلامت روان در مدارس می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و پیشگیری از افت تحصیلی تلقی شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی رابطه میان سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد و تلاش می کند با تکیه بر یافته های پژوهشی جدید، ابعاد مختلف این ارتباط و پیامدهای آن برای سیاست گذاری آموزشی را تبیین کند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، اضطراب ، افسردگی ، دانش آموزان