نقش ادبیات فارسی در پرورش مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت در دانش آموزان

ادبیات فارسی به عنوان یکی از غنی ترین میراث های فرهنگی و تمدنی ایران-اسلامی، فراتر از کارکرد زیبایی شناسانه، ابزاری قدرتمند برای تربیت ذهنی و شناختی نسل آینده محسوب می شود. هدف اصلی این مقاله، بررسی و تبیین نقش ادبیات فارسی در پرورش دو مهارت کلیدی و حیاتی، یعنی تفکر انتقادی و خلاقیت در دانش آموزان است. با توجه به اهمیت آمادگی دانش آموزان برای چالش های پیچیده دنیای مدرن، این مطالعه به دنبال آن است تا نشان دهد چگونه متون ادبی می توانند فرآیندهای شناختی را تقویت کرده و به شکوفایی استعدادها کمک کنند‎.‎ روش تحقیق در این مطالعه، به شیوه مروری و کتابخانه ای انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق بررسی جامع منابع کتابخانه ای، مقالات علمی معتبر، پایان نامه ها و اسناد آموزشی مرتبط با دو حوزه ادبیات فارسی و روانشناسی تربیتی گردآوری شده است. فرآیند پژوهش شامل جستجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی و تحلیل محتوای کیفی متون بوده است تا بتوان با تدوین یافته ها، شناخت دقیقی از ارتباط میان آموزش ادبیات و ارتقای مهارت های تفکر به دست آید‎.‎ نتایج این مطالعه نشان می دهد که ادبیات فارسی ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک ابزار آموزشی کارآمد دارد. تلفیق هدفمند این ادبیات در برنامه های درسی با رویکردی تحلیلی و نه صرفا حفظی، می تواند ذهن دانش آموزان را برای پرسش گری، نقد و نوآوری آماده کند‎. ‎بنابراین، اصلاح روش های تدریس ادبیات و تمرکز بر پرورش تفکر، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تربیت شهروندانی متفکر، خلاق و متعهد در جامعه اسلامی است‎.‎

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، آموزش و پرورش ، پرورش مهارت ها ، هویت ملی