تحلیل نقش بازی های آموزشی ساختاریافته در توسعه تعامل اجتماعی و احترام متقابل در مدارس ابتدایی

توسعه مهارت های اجتماعی و پرورش احترام متقابل در کودکان مدارس ابتدایی، یکی از اهداف اساسی تعلیم و تربیت است. بازی های آموزشی ساختاریافته به عنوان ابزاری موثر برای تقویت این مهارت ها مطرح شده اند، زیرا با فراهم آوردن محیطی مشارکتی و هدفمند، امکان تمرین همکاری، همدلی، حل مساله و رعایت ارزش های اخلاقی را در کودکان ایجاد می کنند. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری، به تحلیل نقش بازی های آموزشی ساختاریافته در توسعه تعامل اجتماعی و احترام متقابل دانش آموزان مدارس ابتدایی پرداخته است. در این مطالعه، منابع علمی داخلی و خارجی شامل مقالات، پایان نامه ها و کتب مرتبط، به طور نظام مند گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های بررسی شده نشان می دهند که بازی های گروهی هدفمند موجب افزایش مهارت های همکاری و کار تیمی، تقویت اعتماد به نفس، بهبود خودتنظیمی و مدیریت هیجانات، و ارتقای رفتارهای اخلاقی و احترام متقابل در کودکان می شوند. علاوه بر این، بازی های آموزشی ساختاریافته فرصت مناسبی برای تمرین هم زیستی و پذیرش تفاوت های فردی و فرهنگی فراهم می آورند و محیط کلاس را به مکانی فعال، مشارکتی و جذاب تبدیل می کنند. همچنین، این بازی ها با تکیه بر تجربه عملی و تعامل مستقیم، یادگیری فعال و پایدار را تسهیل می کنند و می توانند در تلفیق با اهداف تربیتی و اخلاقی مدارس به رشد همه جانبه شخصیت اجتماعی و اخلاقی کودکان کمک نمایند. در نهایت، پژوهش حاضر تاکید می کند که ادغام بازی های آموزشی ساختاریافته در برنامه های درسی مدارس ابتدایی، نه تنها موجب تقویت مهارت های اجتماعی و احترام متقابل می شود، بلکه زمینه ساز رشد اخلاقی، هیجانی و شخصیتی کودکان در محیط مدرسه و جامعه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ساختاریافته ، تعامل اجتماعی ، احترام متقابل ، مهارت های زندگی ، مدارس ابتدایی ، همکاری و همدلی ، توسعه اخلاقی