نقش نگرش های فرهنگی والدین نسبت به آموزش در تقویت ارتباط مدرسه–خانواده و رشد استعداد دانش آموزان

خانواده به عنوان نخستین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری نگرش ها، ارزش ها و باورهای آموزشی فرزندان ایفا می کند. نگرش های فرهنگی والدین نسبت به آموزش، یکی از عوامل تعیین کننده در کیفیت تعامل میان مدرسه و خانواده و نیز در رشد و شکوفایی استعدادهای دانش آموزان به شمار می رود. هدف این مقاله، بررسی نقش نگرش های فرهنگی والدین نسبت به آموزش در تقویت ارتباط مدرسه–خانواده و تاثیر آن بر رشد استعدادهای دانش آموزان با رویکردی مروری است.در این پژوهش، با استفاده از روش مطالعه مروری و تحلیل اسنادی، دیدگاه ها و یافته های مرتبط با نقش خانواده، نگرش های فرهنگی والدین، ارتباط مدرسه–خانواده و پرورش استعدادهای دانش آموزان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که نگرش های فرهنگی والدین می تواند به صورت مستقیم بر انگیزه تحصیلی، مشارکت آموزشی و رشد توانمندی های شناختی، اجتماعی و خلاقانه دانش آموزان اثرگذار باشد. والدینی که آموزش را به عنوان یک ارزش فرهنگی مهم تلقی می کنند، مشارکت فعال تری در فرآیندهای مدرسه دارند و زمینه تعامل سازنده با معلمان و کادر آموزشی را فراهم می سازند.یافته ها همچنین حاکی از آن است که ارتباط موثر و مستمر میان مدرسه و خانواده، نقش واسطه ای مهمی در انتقال نگرش های فرهنگی مثبت والدین به دانش آموزان ایفا می کند و می تواند به شناسایی بهتر استعدادها و طراحی برنامه های آموزشی متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان منجر شود. از سوی دیگر، نگرش های فرهنگی والدین که بر آموزش چندبعدی و متوازن تاکید دارند، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم می آورد و یادگیری را از چارچوب صرفا تحصیلی فراتر می برد.در مجموع، نتایج این مقاله نشان می دهد که تقویت نگرش های فرهنگی مثبت والدین نسبت به آموزش، یکی از راهبردهای اساسی در ارتقای کیفیت ارتباط مدرسه–خانواده و رشد استعدادهای دانش آموزان است. توجه به این مولفه می تواند نقش مهمی در بهبود نظام آموزشی و توسعه سرمایه انسانی جامعه ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نگرش های فرهنگی والدین ، آموزش ، ارتباط مدرسه–خانواده ، رشد استعدادها ، دانش آموزان