نقش یادگیری فعال در ارتقای انگیزش، تعامل و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان؛ چالش ها و فرصت ها

یادگیری فعال به عنوان رویکردی نوین و موثر در آموزش، بر مشارکت مستقیم دانش آموز در فرآیند یادگیری و تجربه عملی تمرکز دارد و نقش مهمی در ارتقای انگیزش، تعامل اجتماعی و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. این پژوهش مروری با هدف بررسی تاثیر یادگیری فعال بر عملکرد تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان، جمع آوری و تحلیل یافته های مطالعات پیشین داخلی انجام شده است. داده ها از مقالات علمی، پایان نامه ها و فصلنامه های آموزشی مرتبط با یادگیری مشارکتی، حل مسئله، پروژه محور و روش های جیک ساو و همیاری استخراج شده و با تحلیل محتوای توصیفی بررسی گردیده اند.نتایج نشان می دهد که به کارگیری روش های یادگیری فعال موجب افزایش انگیزه درونی دانش آموزان، علاقه مندی به یادگیری و تعهد آنان به فرآیند آموزشی می شود. همچنین، این روش ها توانایی دانش آموزان در تعامل اجتماعی، همکاری گروهی، همدلی و مسئولیت پذیری را تقویت می کنند و زمینه رشد مهارت های اجتماعی آنان را فراهم می آورند. در زمینه پیشرفت تحصیلی نیز، یادگیری فعال موجب ارتقای یادگیری مفهومی، توانایی حل مسئله، تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان می شود و آنان را برای مواجهه با چالش های واقعی آموزشی و زندگی آماده می سازد.با وجود مزایا، چالش هایی نظیر محدودیت زمانی، فشردگی برنامه درسی، کمبود منابع آموزشی، تفاوت های فردی دانش آموزان و نیاز به مهارت مدیریت کلاس می تواند اجرای این روش ها را محدود کند. با این حال، طراحی دقیق فعالیت ها، آموزش مهارت های مدیریتی به معلمان و تطبیق فعالیت ها با توانایی های فردی، فرصت های یادگیری فعال را به حداکثر می رساند و موجب بهبود کیفیت آموزش می شود.در نهایت، یادگیری فعال به عنوان رویکردی جامع، ضمن ارتقای انگیزش، تعامل اجتماعی و پیشرفت تحصیلی، زمینه ساز توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان و یادگیری مادام العمر آنان است.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، تعامل اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، حل مسئله ، پروژه محور ، مهارت های اجتماعی