تاثیر مسئولیت پذیری فردی بر عملکرد درسی

این مقاله به بررسی تاثیر مسئولیت پذیری فردی بر عملکرد درسی می پردازد. مسئولیت پذیری فردی به عنوان یک سازه روان شناختی چندبعدی، شامل ویژگی هایی چون تعهد، خودتنظیمی، پشتکار، مدیریت زمان و پاسخگویی نسبت به نتایج اعمال خود است. عملکرد درسی نیز بر اساس شاخص هایی مانند معدل تحصیلی، نمرات دروس خاص، کیفیت انجام تکالیف و پیشرفت تحصیلی سنجیده می شود. با استفاده از روش مرور نظام مند پژوهش های تجربی و نظری در دو دهه اخیر، این مقاله نشان می دهد که رابطه مثبت و معناداری بین سطوح بالای مسئولیت پذیری فردی و موفقیت تحصیلی وجود دارد. مکانیسم های تاثیرگذاری از طریق متغیرهای میانجی مانند انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی، راهبردهای یادگیری عمیق و کاهش اضطراب امتحان عمل می کنند. همچنین، بافت های فردی، خانوادگی و آموزشی به عنوان متغیرهای تعدیل گر این رابطه شناسایی شده اند. در پایان، راهکارهایی برای تقویت مسئولیت پذیری در محیط های آموزشی و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری فردی ، عملکرد درسی ، موفقیت تحصیلی ، خودتنظیمی ، انگیزش.