طراحی فعالیت های پروژه محور مبتنی بر تعامل اجتماعی برای تقویت مهارت های ارتباطی و بیانی در کلاس زبان

آموزش زبان در دهه های اخیر از رویکردهای انتقالی و معلم محور فاصله گرفته و به سمت الگوهای یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار حرکت کرده است. در این میان، فعالیت های پروژه محور مبتنی بر تعامل اجتماعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان درسی را به خود جلب کرده اند. هدف از پژوهش حاضر، مرور و تحلیل نظام مند مبانی نظری، یافته های پژوهشی و دیدگاه های مطرح شده در زمینه طراحی فعالیت های پروژه محور مبتنی بر تعامل اجتماعی و نقش آن ها در تقویت مهارت های ارتباطی و بیانی دانش آموزان در کلاس زبان است. این پژوهش به روش مروری انجام شده و با بهره گیری از منابع معتبر فارسی و انگلیسی، به بررسی نظریه های یادگیری زبان، نقش تعامل اجتماعی در رشد مهارت های زبانی، جایگاه نوشتن و گفتار خلاق، و کارکرد فعالیت های گروهی و مشارکتی در آموزش زبان پرداخته است. نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که فعالیت های پروژه محور، با فراهم سازی موقعیت های واقعی ارتباطی، موجب افزایش مشارکت فعال زبان آموزان، بهبود مهارت های گفتاری و نوشتاری، ارتقای انسجام بیانی و تقویت اعتماد به نفس زبانی می شوند. همچنین، تعامل اجتماعی در قالب کار گروهی، گفت وگو و تولید مشترک محصولات زبانی، نقش مهمی در کاهش اضطراب زبانی و تقویت مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که ترکیب پروژه محوری با رویکردهایی نظیر نوشتن خلاق، قصه گویی و فعالیت های نمایشی، می تواند یادگیری زبان را از فرآیندی منفعل به تجربه ای پویا، معنادار و پایدار تبدیل کند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به فعالیت های پروژه محور مبتنی بر تعامل اجتماعی در برنامه های درسی زبان تاکید داشته و این رویکرد را به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش زبان و توسعه مهارت های ارتباطی و بیانی دانش آموزان معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پروژه محور ، تعامل اجتماعی ، آموزش زبان ، مهارت های ارتباطی ، مهارت های بیانی.