بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی در کلاس درس

یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای فعال و دانش محور در آموزش، به طور گسترده ای به عنوان روشی موثر برای ارتقای عملکرد تحصیلی، مهارت های اجتماعی و تعامل دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد بر پایه نظریه های یادگیری اجتماعی و شناختی استوار است و تاکید دارد که یادگیری از طریق تعامل و همکاری میان دانش آموزان تقویت می شود. مطالعات متعدد نشان می دهند که استفاده از یادگیری مشارکتی در کلاس درس می تواند موجب افزایش درک عمیق مفاهیم، بهبود مهارت های حل مسئله، توسعه تفکر انتقادی و ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان شود. همچنین، یادگیری مشارکتی با افزایش انگیزش و رضایت از یادگیری، باعث ایجاد محیط آموزشی پویا و فعال می گردد. با وجود مزایای متعدد، اجرای موثر یادگیری مشارکتی نیازمند طراحی مناسب فعالیت ها، مهارت های مدیریت کلاس و نظارت دقیق معلم است تا از مشارکت نابرابر یا عدم تعامل برخی دانش آموزان جلوگیری شود. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های تجربی و شبه تجربی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، اثربخشی یادگیری مشارکتی در کلاس درس را بررسی کرده و یافته های کلیدی در حوزه عملکرد تحصیلی، مهارت های اجتماعی، تعاملات کلاسی و انگیزش یادگیری را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، آموزش فعال ، عملکرد تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، انگیزش یادگیری ، تعامل دانش آموزان ، آموزش گروهی