رویکرد های ارزیابی درونی فرد

کیفیت زندگی (Quality of Life - QoL) مفهومی چندبعدی و ذهنی است که ابعاد مختلفی از سلامت جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی را در بر می گیرد. روان شناسی به عنوان علم مطالعه رفتار و فرآیندهای ذهنی، نقش بنیادینی در درک، ارزیابی و ارتقاء این کیفیت ایفا می کند. این مقاله علمی-پژوهشی با هدف بررسی جامع نقش روان شناسی در بهبود کیفیت زندگی در حوزه های فردی، خانوادگی، آموزشی و شغلی تدوین شده است. ساختار مقاله شامل بررسی تعاریف نظری کیفیت زندگی، تبیین مبانی نظری روان شناختی مرتبط، تحلیل نقش سلامت روان، هیجانات، تاب آوری، روان شناسی مثبت گرا، روابط بین فردی، و مداخلات عملی روان شناختی است. یافته ها نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر روان شناسی (نظیر روان درمانی، آموزش مهارت های مقابله ای، و تقویت سرمایه های روان شناختی) نه تنها به کاهش علائم اختلالات روانی کمک می کنند، بلکه به طور مستقیم سطح رضایت از زندگی، معنایابی وجودی و عملکرد کلی افراد را بهبود می بخشند. در نهایت، این پژوهش بر لزوم یکپارچه سازی رویکردهای روان شناختی در برنامه های بهداشت عمومی و سازمانی برای دستیابی به جامعه ای با کیفیت زندگی بالاتر تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، روان شناسی ، سلامت روان ، تاب آوری ، روان شناسی مثبت گرا ، بهزیستی ذهنی.