بررسی نگرش معلمان نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در کلاس درس در عصر حاضر

استفاده از هوش مصنوعی (AI) در آموزش، موضوعی داغ و بحث برانگیز در دهه های اخیر بوده است. این پژوهش با هدف بررسی جامع و انتقادی نگرش معلمان مقاطع مختلف تحصیلی نسبت به ادغام هوش مصنوعی در فرایندهای یاددهی-یادگیری طراحی شده است. برخلاف مطالعات رایج که عمدتا بر کارایی های فنی متمرکز هستند، این تحقیق با رویکردی انسان محور و انتقادی به تحلیل دغدغه ها، فرصت ها، و تعارضات اخلاقی ناشی از به کارگیری فناوری های هوشمند می پردازد. روش شناسی مورد استفاده، توصیفی-تحلیلی با تاکید بر داده های کیفی عمیق و پیمایش های کمی ساختارمند خواهد بود. یافته های مورد انتظار نشان می دهند که اگرچه معلمان پتانسیل AI در شخصی سازی آموزش را می پذیرند، اما نگرانی های جدی پیرامون اصالت دانش آموز، فرسودگی شغلی ناشی از یادگیری ابزارهای جدید، و کاهش نقش محوری معلم وجود دارد. این مقاله با تاکید بر نیاز به چارچوب های اخلاقی و تربیتی منسجم، راهبردهایی برای هم زیستی موفقیت آمیز بین معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نگرش معلمان ، نقد فناوری آموزشی ، اخلاق هوش مصنوعی ، نقش معلم.