راهکارهای تفهیمی و نوین با هوش مصنوعی برای پیشرفت تحصیلی

ورود فناوری های نوین نظیر تبلت و کلاس های هوشمند به نظام آموزشی، تحولی بنیادین در فرآیندهای یاددهی-یادگیری ایجاد کرده است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر این فناوری ها بر کیفیت یادگیری دانش آموزان و تحلیل تغییرات نقش معلم در این اکوسیستم نوین است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور پیشینه و مبانی نظری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه استفاده از تبلت و کلاس هوشمند می تواند از طریق تعامل چندرسانه ای، دسترسی سریع به اطلاعات و شخصی سازی آموزش، کیفیت یادگیری و انگیزه دانش آموزان را افزایش دهد، اما موفقیت آن ها وابستگی شدیدی به مهارت های حرفه ای معلم دارد. نتایج حاکی از آن است که نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر»، «طراح یادگیری» و «مدیر فناوری» تغییر یافته است. چالش هایی نظیر عدم سواد کافی معلمان، مسائل سخت افزاری و تفکیک نادرست میان فناوری و پداگوژی می تواند اثربخشی این ابزارها را کاهش دهد. این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام موثر فناوری در آموزش نیازمند بازنگری در برنامه های درسی و توسعه حرفه ای مستمر معلمان است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کلاس هوشمند ، تبلت ، کیفیت یادگیری ، نقش معلم ، یادگیری الکترونیکی ، سند تحول بنیادین.