" چگونه توانستیم موانع یادگیری و تعامل اجتماعی دانش آموز کیان را، شناسایی و رفتارهای منفی او را کاهش دهیم

پژوهش حاضر در راستای تحقق این هدف، به بررسی و حل مشکل کم رویی و خجالتی بودن یکی از دانش آموزان پسر پایه سوم به نام «کیان» می پردازد که این ویژگی رفتاری، تاثیرات نامطلوبی بر مشارکت در کلاس، ارتباط با همسالان و عملکرد تحصیلی او گذاشته بود.فرآیند اقدام پژوهی با مشاهده مستقیم رفتارهای فردی و گروهی دانش آموز آغاز شد. با مرور پرونده تحصیلی، گفت وگو با معلمان دیگر، و مصاحبه با والدین، مشکل کم رویی به عنوان عامل موثر در افت تحصیلی و محدودیت در روابط اجتماعی دانش آموز شناسایی شد. پس از طرح فرضیه های اولیه، اقدامات پژوهشی با مشارکت مشاور مدرسه و بهره گیری از منابع علمی در حوزه روان شناسی نوجوان، رشد اجتماعی، و درمان اختلالات رفتاری ادامه یافت.در این پژوهش، مجموعه ای از راهبردهای اصلاحی و مداخله ای از جمله ایفای نقش در فعالیت های گروهی، استفاده از بازی های ارتباطی، سپردن مسئولیت های اجتماعی در مدرسه، استفاده از بازخورد مثبت، طراحی فعالیت های کلاسی در قالب مشارکت محور، و تشویق مستمر مورد استفاده قرار گرفت. همچنین جلساتی با خانواده برگزار شد تا هماهنگی لازم بین خانه و مدرسه برای حمایت از دانش آموز فراهم شود.در طول اجرای این طرح، تغییرات قابل ملاحظه ای در رفتار و نگرش دانش آموز مشاهده شد. او به تدریج در تعامل با هم کلاسی ها فعال تر شد، در بحث های کلاسی مشارکت بیشتری نشان داد، و از اعتمادبه نفس بالاتری برخوردار گردید. نتیجه این فرآیند بهبود ملموس در وضعیت تحصیلی، ارتقای مهارت های اجتماعی و افزایش احساس رضایتمندی درونی دانش آموز بود.این پژوهش نشان داد که در پایه سوم ابتدایی ، که دانش آموزان به شدت نیازمند درک، حمایت و راهنمایی هستند، اقدامات هدفمند و چندجانبه معلمان و مشاوران می تواند به رفع موانع رفتاری و تحصیلی بینجامد. اقدام پژوهی حاضر نمونه ای موفق از همکاری خانه و مدرسه در مسیر پرورش روان سالم، روابط اجتماعی مطلوب، و یادگیری اثربخش دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

دوره سوم ابتدایی ، کم رویی ، خجالتی بودن ، مشارکت اجتماعی ، اعتمادبه نفس ، مداخله تربیتی ، عملکرد تحصیلی ، نوجوان ، همکاری خانه و مدرسه ، اقدام پژوهی