تحلیل نقش معلم در کاهش نابرابری های یادگیری

نابرابری های یادگیری به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی، ریشه در عوامل متعددی همچون تفاوت های اجتماعی-اقتصادی، فرهنگی، جنسیتی، سطح دسترسی به منابع آموزشی و کیفیت تدریس دارد. در این میان، معلم به عنوان مهم ترین عامل درون مدرسه ای، نقشی تعیین کننده در کاهش یا تشدید این نابرابری ها ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش معلم در کاهش نابرابری های یادگیری دانش آموزان با تمرکز بر رویکردهای آموزشی عادلانه، تدریس تفکیکی، تعاملات حمایتی و انتظارات آموزشی معلمان است.این مطالعه با رویکرد تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مبانی نظری و شواهد پژوهشی حوزه تعلیم وتربیت انجام شده است. یافته ها نشان می دهد معلمانی که از راهبردهای یادگیری دانش آموزمحور، ارزشیابی تکوینی، انعطاف پذیری در روش هایافریس و توجه به تفاوت های فردی استفاده می کنند، می توانند شکاف عملکرد تحصیلی میان دانش آموزان را به طور معناداری کاهش دهند. همچنین، ایجاد فضای یادگیری امن، حمایت عاطفی، تقویت انگیزش درونی و پرهیز از برچسب زنی آموزشی از جمله عوامل کلیدی است که نقش معلم را در تحقق عدالت آموزشی برجسته می سازد.نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که نگرش های حرفه ای معلم، انتظارات آموزشی منصفانه و توانمندی در شناسایی نیازهای یادگیری دانش آموزان محروم یا کم برخوردار، می تواند به بهبود فرصت های یادگیری برابر منجر شود. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های حرفه ای مبتنی بر عدالت آموزشی و بازنگری در سیاست های آموزشی تاکید می کند تا مدرسه به محیطی فراگیر و کاهش دهنده نابرابری های یادگیری تبدیل شود.