بازاندیشی در برنامه درسی: معلم به مثابه طراح تجربه

تحولات شتابان اجتماعی، فناورانه و شناختی در دهه های اخیر، ضرورت بازاندیشی بنیادین در برنامه های درسی را بیش از پیش آشکار ساخته است. الگوهای سنتی برنامه درسی که معلم را صرفا به عنوان انتقال دهنده محتوا و مجری از پیش تعیین شده اهداف آموزشی تعریف می کنند، دیگر پاسخگوی نیازهای متنوع یادگیرندگان قرن بیست ویکم نیستند. در این میان، رویکرد «معلم به مثابه طراح تجربه» به عنوان پارادایمی نوین در مطالعات برنامه درسی مطرح شده است که بر نقش فعال، خلاق و انعطاف پذیر معلم در طراحی موقعیت های یادگیری معنادار تاکید دارد.هدف مقاله حاضر بازاندیشی در مفهوم برنامه درسی با تمرکز بر نقش معلم به عنوان طراح تجربه های یادگیری است؛ تجربه هایی که نه تنها انتقال دانش، بلکه رشد شناختی، هیجانی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان را هدف قرار می دهند. این مقاله با تکیه بر چارچوب های نظری برنامه درسی تجربه محور، یادگیری سازنده گرایانه و طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیرنده، به تحلیل مولفه های کلیدی این رویکرد می پردازد.یافته های تحلیلی نشان می دهد که معلم طراح تجربه، از طریق تلفیق اهداف آموزشی با بافت فرهنگی، علایق دانش آموزان، مسائل واقعی زندگی و فرصت های تامل و بازاندیشی، می تواند یادگیری عمیق تر، پایدارتر و انگیزشی تری را رقم بزند. همچنین، این رویکرد موجب افزایش احساس عاملیت حرفه ای معلمان، ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و کاهش شکاف میان برنامه درسی رسمی و برنامه درسی اجراشده می شود.در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید دارد که بازاندیشی در برنامه درسی مستلزم تغییر نگاه از «محتوامحوری» به «تجربه محوری» و توانمندسازی معلمان در نقش طراحان یادگیری است. چنین تغییری می تواند زمینه ساز تحول پایدار در نظام های آموزشی و پاسخ گویی موثرتر به نیازهای یادگیرندگان معاصر باشد.