مدیریت زمان به مثابه عاملی کلیدی در ارتقای اثربخشی تدریس و تعاملات کلاسی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_12338
تاریخ نمایه سازی: 17 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در مسیر پیچیده و چندبعدی فرآیند تعلیم و تربیت، یکی از چالش های همیشگی معلمان، به حداکثر رساندن بهره وری از زمان محدود و ارزشمند کلاس درس است. مدیریت زمان در این بافت، فراتر از یک مهارت شخصی، به عاملی کلیدی و تعیین کننده در کیفیت و اثربخشی تدریس و غنای تعاملات کلاسی تبدیل می شود. یک معلم با توانایی مدیریت مطلوب زمان، قادر است میان سه راس مهم تدریس اثربخش، یعنی پوشش محتوای آموزشی، ایجاد فرصت های یادگیری فعال و برقراری ارتباط معنادار و تعاملی با دانش آموزان، توازنی مناسب برقرار کند. در نقطه مقابل، ضعف در این مدیریت می تواند به آشفتگی، فشار زمانی، ناتمام ماندن برنامه های درسی و در نهایت، کاهش کیفیت یادگیری و افزایش نارضایتی در هر دو سوی فرآیند آموزش بینجامد. اهمیت این موضوع از ارتباط مستقیم آن با تحقق اهداف یادگیری و ایجاد محیطی پویا و جذاب برای دانش آموزان ناشی می شود. زمان به عنوان منبعی غیرقابل برگشت و کمیاب در کلاس درس، نحوه اختصاص و استفاده از آن پیامدهای مهمی بر عمق درک مطالب، میزان مشارکت فراگیران و کیفیت بازخوردهای ارائه شده دارد. این تحلیل در پی آن است که نشان دهد چگونه برنامه ریزی دقیق پیش از تدریس، تقسیم منطقی زمان بین فعالیت های مختلف آموزشی، توانایی انعطاف در مواجهه با رویدادهای پیش بینینشده و استفاده هوشمندانه از راهبردهایی مانند زمان بندی مشارکتی می تواند فضایی ایجاد کند که در آن، انتقال دانش به شیوه ای منسجم و هدفمند اتفاق افتد و در عین حال، فرصت کافی برای پرسش و پاسخ، بحث های گروهی، پردازش مفاهیم و ارائه بازخوردهای فردی نیز فراهم آید. در کلاسی که زمان آن به خوبی مدیریت شده است، دانش آموزان احساس می کنند در فضایی ساختار یافته اما نه محدودکننده قرار دارند که برای ابراز نظر و تعامل با محتوا و همکلاسی ها ارزش قائل است. این امر نه تنها به بهبود نتایج تحصیلی می انجامد، بلکه به کاهش استرس معلم، افزایش حس کنترل و رضایت حرفه ای وی و در نهایت، به شکل گیری جوی مثبت و حمایت گر در کلاس درس کمک شایانی می کند. بنابراین، بررسی راهبردهای عملی مدیریت زمان در تدریس و شناسایی موانع اجرایی آن، گامی ضروری برای ارتقای کیفیت آموزش و غنی سازی تجربه یادگیری برای تمامی ذینفعان است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمود حدادی
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب
افشین یزدانپناه
کارشناسی روانشناسی بالینی
مهدی قربانی
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی
روح اله کاظم پور
کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی