بررسی اثرات مدیریت زمان بر انسجام آموزشی و تعامل موثر در کلاس های درس

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_12320

تاریخ نمایه سازی: 17 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در قلب هر تجربه آموزشی موفق، انسجام در فرآیند تدریس و تعامل موثر بین معلم و دانش آموزان قرار دارد. این دو عنصر، ارکان اصلی شکل دهنده به محیطی هستند که در آن یادگیری عمیق و معنادار امکان پذیر می شود. با این حال، دستیابی و حفظ این انسجام و کیفیت تعامل، همواره با چالش های عملی متعددی روبرو است که یکی از مهم ترین آن ها، مسئله مدیریت زمان است. زمان در کلاس درس، منبعی محدود، غیرقابل تمدید و مشترک بین همه حاضرین است که نحوه تقسیم و استفاده از آن، تاثیری مستقیم و انکارناپذیر بر ساختار جلسه آموزشی، تداوم منطقی محتوا و کیفیت ارتباطات شکل گرفته در آن فضا دارد. فقدان مدیریت آگاهانه و فعال این منبع، می تواند به از هم گسیختگی تدریس، شتابزدگی در ارائه مطالب، ایجاد وقفه های مکرر و در نهایت، کاهش فرصت های ارزشمند برای تعاملات کیفی و تفکر عمیق دانش آموزان بینجامد. در مقابل، مدیریت کارآمد زمان، به معنی برنامه ریزی واقع بینانه، تخصیص هدفمند بخش های مختلف جلسه و انعطاف هوشمندانه در مواجهه با رویدادهای غیرمنتظره است که زمینه ساز ایجاد و حفظ انسجام آموزشی می گردد. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که انسجام، به دانش آموزان کمک می کند تا مفاهیم را به صورت زنجیره وار و مرتبط درک کنند و تعامل موثر نیز که مستلزم فرصت کافی برای پرسش، بحث و بازخورد است، در سایه مدیریت خوب زمانی امکان تحقق می یابد. این بررسی در پی آن است که نشان دهد چگونه راهبردهای مدیریت زمان، از جمله تعیین واضح اهداف زمانی برای هر بخش، ایجاد تعادل بین سخنرانی معلم و فعالیت های مشارکتی دانش آموزان، و طراحی انتقال های روان بین موضوعات، می تواند جریان منطقی و پیوسته ای از آموزش را ایجاد کند که درک مطالب را تسهیل نماید. همزمان، این مدیریت سبب می شود زمان کافی برای گفت وگوهای چالشی، کار گروهی و ارائه بازخوردهای فردی محفوظ بماند که این خود، کیفیت و عمق تعاملات را افزایش می دهد. در کلاسی که زمان آن به خوبی مدیریت شده است، اضطراب ناشی از کمبود وقت کاهش یافته و فضایی آرام تر و متمرکزتر برای تبادل نظر فراهم می شود. بنابراین، تحلیل این اثرات می تواند بینش ارزشمندی برای معلمان فراهم آورد تا با بازنگری در شیوه تقسیم وقت کلاس، هم به انسجام بیشتر محتوای آموزشی دست یابند و هم بستر غنی تری برای تعاملات سازنده و موثر با دانش آموزان ایجاد کنند.

نویسندگان

زهرا علی خواه

کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی

ماریا ارده جانی

کارشناسی زبان ادبیات فارسی

ربابه پورمحسنی کلوری

کارشناسی آموزش ابتدایی

کبرا عاشورانی

کارشناسی فرهنگ و معارف اسلامی