نقش آموزه های دینی در پرورش مسئولیت پذیری و همدلی در محیط مدرسه

مسئولیت پذیری و همدلی از مهارت های بنیادین زندگی اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان است که در رشد شخصیت فرد و تعاملات اجتماعی او نقش بسزایی دارد. پژوهش های متعددی نشان داده اند که آموزه های دینی، به ویژه تعالیم اخلاقی و تربیتی اسلام، می توانند به شکل موثری این مهارت ها را در محیط مدرسه تقویت کنند. این مقاله با هدف بررسی نقش آموزه های دینی در پرورش مسئولیت پذیری و همدلی در دانش آموزان، ضمن مرور ادبیات موضوع و پیشینه پژوهش، روش های تربیتی مبتنی بر آموزه های دینی را تحلیل و پیشنهاداتی برای کاربرد موثر آن ها در مدارس ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از داستان های دینی، فعالیت های گروهی با محوریت آموزه های اخلاقی، آموزش نماز و دعا، برگزاری جلسات همفکری اخلاقی و آموزش مستقیم مفاهیم دینی با تاکید بر مسئولیت فردی و اجتماعی، می تواند نقش موثری در پرورش مسئولیت پذیری و همدلی دانش آموزان داشته باشد. در نتیجه، ادغام آموزه های دینی در برنامه های مدرسه ای می تواند زمینه ساز شکل گیری شخصیت متعهد، همدل و اخلاق مدار در نسل جوان باشد.

کلیدواژه ها:

آموزه های دینی ، مسئولیت پذیری ، همدلی ، محیط مدرسه ، تربیت اخلاقی