آموزش مهارت های زندگی و جایگاه معلم

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام های نوین آموزشی، نقش مهمی در رشد همه جانبه دانش آموزان و ارتقای سلامت روان و اجتماعی آنان ایفا می کند. هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه آموزش مهارت های زندگی و نقش معلم در انتقال و نهادینه سازی این مهارت ها در محیط مدرسه است. مهارت های زندگی شامل مجموعه ای از توانایی های روانی، اجتماعی و رفتاری مانند خودآگاهی، ارتباط موثر، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجان ها و مسئولیت پذیری اجتماعی است که به فرد کمک می کند با چالش های زندگی روزمره به صورت سازگارانه برخورد کند. مرور پژوهش های داخلی نشان می دهد که آموزش این مهارت ها تاثیر معناداری بر کاهش مشکلات رفتاری، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی داشته است و می تواند از بروز رفتارهای پرخطر جلوگیری کند. در این میان، معلم به عنوان الگوی رفتاری و عامل اصلی تعامل آموزشی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت برنامه های آموزش مهارت های زندگی دارد. شیوه تدریس، مدیریت کلاس، روابط انسانی و نگرش معلم می تواند زمینه یادگیری عملی این مهارت ها را فراهم یا تضعیف کند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که توجه به توانمندسازی معلمان، آموزش پیوسته مهارت های زندگی و ادغام آن در برنامه های درسی، می تواند گامی موثر در ارتقای کیفیت نظام آموزشی و تربیت نسلی توانمند، مسئول و سازگار با نیازهای جامعه باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، نقش معلم ، مشکلات رفتاری ، آموزش و پرورش