جایگاه ارزشیابی توصیفی در تحقق اهداف تربیتی مدرسه

ارزشیابی توصیفی به عنوان یک رویکرد نوین در فرآیند آموزش و پرورش، به ویژه در مقاطع ابتدایی، تاثیرات شگرفی در بهبود کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد. این نوع ارزشیابی برخلاف ارزشیابی های سنتی که عمدتا بر نمره محور بودن تمرکز دارند، به جای تاکید بر نتیجه نهایی، بر فرآیند یادگیری و پیشرفت فردی دانش آموزان تمرکز می کند. ارزشیابی توصیفی با هدف بهبود عملکرد و توانمندی های فردی، به معلمان این امکان را می دهد که بازخوردهای دقیقی و فردی به دانش آموزان ارائه دهند و آن ها را در مسیر یادگیری و توسعه مهارت های مختلف راهنمایی کنند. در این سیستم، دانش آموزان فرصت دارند تا درک عمیق تری از عملکرد خود پیدا کرده و به طور مستمر بر نقاط ضعف و قوت خود کار کنند‎.‎ یکی از ویژگی های برجسته ارزشیابی توصیفی، تاکید آن بر بازخورد مستمر است. این رویکرد باعث می شود که دانش آموزان در هر مرحله از فرآیند یادگیری، از عملکرد خود آگاه شوند و بتوانند در زمان مناسب بهبودهای لازم را انجام دهند. بر خلاف ارزشیابی های نمره محور که عمدتا پس از آزمون ها ارائه می شوند، ارزشیابی توصیفی به طور مداوم به دانش آموزان کمک می کند تا به صورت تدریجی پیشرفت های خود را مشاهده کنند و در نتیجه انگیزه بیشتری برای ادامه یادگیری پیدا کنند. این نوع بازخورد نه تنها بر جنبه های علمی بلکه بر جنبه های اجتماعی، عاطفی و شناختی دانش آموزان نیز تاثیر می گذارد و آن ها را تشویق می کند تا در کلاس های درس مشارکت فعال تری داشته باشند‎.‎

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اهداف تربیتی ، مدرسه ، دانش آموزان