نقش گفت وگوی انتقادی در انتقال باورها به نسل Z در محیط آموزشی

تحولات گسترده فناوری های دیجیتال، شبکه های اجتماعی و دسترسی آزاد به اطلاعات، ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری نسل جدید یادگیرندگان، موسوم به نسل Z را دگرگون ساخته است. این نسل، برخلاف نسل های پیشین، کمتر پذیرای روش های آموزشی سنتی، اقتدارگرایانه و انتقال یک سویه مفاهیم و باورهاست و بیشتر به دنبال مشارکت فعال، پرسشگری، استقلال فکری و تعامل دوسویه با معلمان است. در چنین شرایطی، انتقال باورهای فرهنگی، اخلاقی، اجتماعی و دینی در محیط آموزشی با چالش های متعددی مواجه شده است. یکی از رویکردهای موثر در پاسخ به این چالش ها، بهره گیری از گفت وگوی انتقادی به عنوان شیوه ای تعاملی و مبتنی بر تفکر نقاد است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی توصیفی و با اتکا به مطالعات نظری حوزه تعلیم و تربیت، جامعه شناسی نسل ها و روان شناسی یادگیری، به بررسی نقش گفت وگوی انتقادی در تسهیل فرایند انتقال باورها به نسل Z می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد فضای امن برای پرسشگری، احترام به تنوع دیدگاه ها، تقویت مهارت های استدلال و مشارکت فعال دانش آموزان، موجب درونی سازی پایدارتر باورها، کاهش مقاومت شناختی و افزایش انگیزش درونی می شود. بر این اساس، گفت وگوی انتقادی می تواند پلی ارتباطی میان ارزش های تربیتی مدرسه و نیازهای شناختی نسل جدید ایجاد کند و زمینه ساز شکل گیری هویت اخلاقی و اجتماعی آگاهانه در دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

گفت وگوی انتقادی ، نسل Z ، انتقال باورها ، آموزش تعاملی ، تفکر نقاد ، تربیت ارزشی