از فرهنگ “تقدیرگرایی آموزشی” تا فرهنگ “عاملیت و کارآفرینی” تاثیر باورهای فرهنگی بر انگیزه پیشرفت و خودکارآمدی دانش آموزان

باورهای فرهنگی درباره سرنوشت و نقش تلاش انسان در تحقق اهداف، یکی از مهم ترین عوامل شکل دهنده به انگیزه پیشرفت و خودکارآمدی دانش آموزان است. این مقاله به بررسی تاثیر دو فرهنگ متضاد شامل فرهنگ «تقدیرگرایی آموزشی» و فرهنگ «عاملیت و کارآفرینی» بر میزان تحصیلی و باورهای خود موثری دانش آموزان می پردازد. روش تحقیق این مطالعه، از نوع کیفی و تحلیلی است که بر اساس مرور نظام مند منابع علمی و تحلیل نقادانه نظریات مرتبط انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که فرهنگ تقدیرگرایی، با تاکید بر نقش سرنوشت و عوامل خارج از کنترل فرد، منجر به کاهش انگیزه، افزایش احساس ناتوانی و کاهش خودکارآمدی می شود؛ درحالی که فرهنگ عاملیت و کارآفرینی، با تاکید بر نقش تلاش، یادگیری و مسئولیت پذیری فرد، به افزایش انگیزه پیشرفت، بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای خودکارآمدی کمک می کند. نتایج این مقاله، پیامدهای عملی برای سیاست گذاری آموزشی، طراحی برنامه های درسی و روش های تدریس ارائه می دهد که می تواند فرهنگ عاملیت را در محیط های آموزشی تقویت کند.

کلیدواژه ها:

تقدیرگرایی آموزشی ، عاملیت ، کارآفرینی ، انگیزه پیشرفت ، خودکارآمدی ، باورهای فرهنگی ، یادگیری