واکاوی نظام های ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی مدارس

هم گام با تحولات فناورانه و گسترش بهره گیری از هوش مصنوعی در عرصه های گوناگون، حوزه آموزش نیز از این پیشرفت ها بهره مند گردیده است. یکی از قلمروهای مهم و رو به توسعه در نظام تعلیم و تربیت، کاربست سامانه های ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی است. این سامانه ها به مربیان و مدیران آموزشی امکان می دهند تا عملکرد دانش آموزان را با دقتی فزاینده مورد سنجش قرار داده و از داده های حاصله برای ارتقای فرآیند یاددهی-یادگیری بهره گیرند. در محیط های آموزشی که به عنوان شالوده نظام آموزشی محسوب می شوند، استفاده از ابزارهای نوین ارزشیابی می تواند تاثیر قابل ملاحظه ای در شناسایی نقاط قوت و ضعف فراگیران، تسریع پیشرفت تحصیلی و ایجاد محیط یادگیری شخصی شده داشته باشد. ارزشیابی آموزشی یکی از ارکان بنیادین نظام تعلیم و تربیت است که نقشی اساسی در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان و اتخاذ تصمیم های آموزشی ایفا می نماید. در روش های متعارف ارزشیابی، محدودیت هایی همچون زمان بری، خطاهای انسانی و دقت ناکافی در تحلیل داده ها مشهود است. این محدودیت ها به ویژه در محیط های آموزشی، که نیازمند رویکردهای دقیق و مناسب برای شناسایی استعدادها و کاستی های فراگیران می باشند، بیشتر احساس می گردند. در این مقاله، سامانه های ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفته اند. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی مزایا، چالش ها و فرصت های ناشی از به کارگیری این سامانه ها در ارتقای کیفیت آموزشی و یادگیری است. یافته ها حاکی از آن است که سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند فرآیند ارزشیابی را تسهیل نموده و نتایج دقیق تر و قابل اعتمادتری ارائه دهند. با این حال، چالش هایی نظیر دغدغه های اخلاقی، مسائل مرتبط با حریم خصوصی و نیاز به زیرساخت های فناورانه مناسب نیز وجود دارند. در خاتمه، راهکارهایی برای بهینه سازی استفاده از این سامانه ها در محیط های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، محیط های آموزشی ، فناوری یادگیری ، آموزش شخصی شده