تاثیر محیط های یادگیری الکترونیکی بر توسعه شغلی مربیان و توانایی های یادگیری دانش آموزان

هم گام با پیشرفت های فناورانه و گسترش بهره گیری از ابزارهای دیجیتال در نظام های آموزشی، محیط های یادگیری الکترونیکی به عنوان مولفه ای حیاتی در فرآیند تعلیم و تربیت مطرح گردیده اند. این محیط ها با مهیا ساختن دسترسی آسان به منابع آموزشی و امکان تعامل از راه دور میان مربیان و فراگیران، نه تنها جریان یادگیری را تسهیل می نمایند، بلکه بر توسعه شغلی معلمان و ارتقای قابلیت های یادگیری دانش آموزان نیز تاثیرات معناداری بر جای می گذارند. در این مسیر، تاثیر محیط های یادگیری الکترونیکی بر مربیان و فراگیران به یکی از محورهای اساسی و مورد توجه در پژوهش های آموزشی تبدیل شده است. برای مربیان، محیط های یادگیری الکترونیکی فرصت هایی را برای بسط و بهبود شایستگی های حرفه ای فراهم می آورند. این محیط ها با بهره گیری از ابزارهای متنوع آموزشی، امکان دسترسی به دوره های آموزشی مجازی، وب نشست ها و منابع تخصصی را برای معلمان ایجاد می نمایند. افزون بر این، مربیان می توانند با استفاده از فناوری های نوین، روش های تدریس خود را ارتقاء داده و با به کارگیری رویکردهای خلاقانه، به نیازهای متنوع فراگیران پاسخ گویند. در این زمینه، توسعه شغلی معلمان در استفاده از فناوری و محیط های یادگیری الکترونیکی به عنوان عاملی کلیدی در بهبود کیفیت آموزشی شناخته می شود. از سوی دیگر، محیط های یادگیری الکترونیکی بر توانایی های یادگیری دانش آموزان نیز تاثیرات قابل ملاحظه ای دارند. این محیط ها با فراهم آوردن امکان یادگیری مستقل، تعاملات مجازی با همسالان و مربیان، و دسترسی به منابع گوناگون، به دانش آموزان این فرصت را می دهند که مهارت های یادگیری خود را تقویت نموده و به صورت فعال در فرآیند آموزش مشارکت نمایند. همچنین، یادگیری الکترونیکی به فراگیران کمک می کند تا توانایی های حل مساله، اندیشه انتقادی و خودتنظیمی را پرورش دهند که برای توفیق در جهان کنونی از اهمیتی والا برخوردارند. این مقاله به واکاوی تاثیرات محیط های یادگیری الکترونیکی بر توسعه شغلی مربیان و توانایی های یادگیری دانش آموزان پرداخته و می کوشد تا با تحلیل مطالعات مختلف، چشم اندازهای نوینی در این عرصه ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری الکترونیکی ، توسعه شغلی مربیان ، توانایی های یادگیری دانش آموزان ، فناوری آموزشی