نگاهی بر اهمیت نقش و رفتار والدین در شکل گیری عزت نفس کودکان

عزت نفس (Self-Esteem) یکی از مهم ترین سازه های روانشناختی است که بر چگونگی تفکر، احساس و رفتار فرد در طول زندگی تاثیر می گذارد. این مفهوم فراتر از اعتماد به نفس است و شامل ارزشیابی کلی فرد از خود، شایستگی ها و جایگاهش در جهان می باشد. در طول دوران کودکی، زمانی که ساختار شخصیتی و الگوهای شناختی در حال شکل گیری است، محیط اولیه یعنی خانواده و به طور خاص، والدین، نقش محوری و تعیین کننده ای ایفا می کنند.نتایج نشان می دهد که سبک های فرزندپروری مقتدرانه (Authoritative)، فراهم آوردن محیطی حمایتگر، ابراز محبت بدون قید و شرط، تشویق به استقلال و توانمندسازی کودک در مقابله با شکست ها، به طور معناداری با عزت نفس بالا در ارتباط است. در مقابل، والدینی که سبک های مستبدانه یا سهل گیرانه را اتخاذ می کنند، یا انتقادگر و بیش از حد سخت گیر هستند، می توانند پایه های عزت نفس کودک را تضعیف نمایند. در نهایت، این مقاله بر اهمیت آموزش مهارت های والدگری و مداخله های حمایتی برای تقویت این نقش حیاتی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

عزت نفس کودک ، فرزندپروری ، نقش والدین ، خودکارآمدی ، دلبستگی ایمن ، سلامت روان کودک