بررسی نقش روش های نوین تدریس در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان

یادگیری دانش آموزان به عنوان محور اصلی نظام های آموزشی، نقش تعیین کننده ای در رشد فردی، اجتماعی و علمی آنان ایفا می کند و کیفیت آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کیفیت یادگیری فراتر از حفظ و بازتولید اطلاعات بوده و شامل درک عمیق مفاهیم، ماندگاری آموخته ها و توانایی کاربرد دانش در موقعیت های واقعی زندگی است. با وجود تلاش های گسترده در نظام های آموزشی، شواهد نشان می دهد که بخش قابل توجهی از یادگیری ها همچنان سطحی و ناپایدار است. ازاین رو، شناسایی عوامل موثر بر یادگیری و بررسی راهکارهای ارتقای کیفیت آن، ضرورتی اساسی محسوب می شود. هدف پژوهش حاضر، تبیین مفهوم یادگیری دانش آموزان، شناسایی عوامل فردی، آموزشی و محیطی موثر بر کیفیت یادگیری و بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در بهبود یادگیری عمیق و معنادار است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به شیوه مطالعه کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که کیفیت یادگیری حاصل تعامل موثر میان دانش آموز، معلم، برنامه درسی، محیط آموزشی و فناوری های نوین است. فناوری های نوین، در صورت استفاده هدفمند و آگاهانه، می توانند زمینه شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل و تقویت یادگیری عمیق را فراهم آورند. در نهایت، نتایج پژوهش بر لزوم اتخاذ رویکردی جامع و دانش آموزمحور در استفاده از فناوری های نوین برای ارتقای کیفیت یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، یادگیری ، کیفیت یادگیری ، دانش آموز