نقش تعاملات اجتماعی خانواده با مدرسه در تقویت استعدادهای تحصیلی و غیرتحصیلی دانش آموزان

تعامل اجتماعی خانواده و مدرسه یکی از مهم ترین عوامل موثر در رشد تحصیلی و غیرتحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی، نقش تعیین کننده ای در انتقال ارزش ها، هنجارها و سرمایه فرهنگی دارد و مدرسه به عنوان نهاد رسمی آموزشی، با برنامه ریزی سازمان یافته، فرایند یاددهی–یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی و فردی دانش آموزان را مدیریت می کند. هماهنگی میان خانواده و مدرسه موجب هم سویی پیام های تربیتی و آموزشی، تقویت انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی و غیرتحصیلی دانش آموزان می شود. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و مبتنی بر منابع علمی داخلی، کتاب ها و مقالات پژوهشی، به بررسی نقش تعاملات اجتماعی خانواده با مدرسه در تقویت استعدادهای تحصیلی و غیرتحصیلی دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که خانواده ها با مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی و پرورشی مدرسه، حمایت عاطفی، ارتقای مهارت های ارتباطی و شناسایی استعدادهای دانش آموزان، می توانند زمینه شکوفایی تحصیلی و غیرتحصیلی فرزندان خود را فراهم کنند. از سوی دیگر، مدرسه با ایجاد محیط یادگیری هماهنگ، اعتمادساز و حمایت گر، ارائه بازخورد مستمر و برنامه های متنوع آموزشی و فرهنگی، نقش مکمل در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. با وجود این، چالش هایی نظیر تفاوت ارزش ها و انتظارات خانواده و مدرسه، محدودیت زمان والدین و تغییرات فرهنگی و اجتماعی، مانع تحقق کامل تعامل موثر می شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از فرصت های موجود برای تقویت مشارکت والدین و بهبود ارتباطات مدرسه و خانواده، می تواند به ارتقای سرمایه فرهنگی، مهارت های اجتماعی، خلاقیت و اعتماد به نفس دانش آموزان منجر شود. این پژوهش بر ضرورت سیاست گذاری آموزشی و پرورشی مبتنی بر تعامل مستمر و هماهنگ خانواده و مدرسه تاکید دارد تا رشد تحصیلی و غیرتحصیلی دانش آموزان به صورت متوازن و همه جانبه تحقق یابد.

کلیدواژه ها:

تعامل خانواده و مدرسه ، استعدادهای تحصیلی ، استعدادهای غیرتحصیلی ، مشارکت والدین ، رشد همه جانبه دانش آموز ، سرمایه فرهنگی