تحلیل سبک مدیریتی فعال معلم در تعاملات بین فردی و وابستگی عاطفی دانش آموزان

نظام آموزشی به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند و کیفیت تعاملات شکل گرفته در کلاس درس، بخش مهمی از این کارکرد را تشکیل می دهد. هدف این پژوهش تحلیل نقش سبک مدیریتی فعال معلم در بهبود تعاملات بین فردی و تقویت وابستگی عاطفی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری بود و با بررسی و تحلیل نظام مند پژوهش های مرتبط در حوزه مدیریت کلاسی، تعاملات معلم و دانش آموز و وابستگی عاطفی انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد سبک مدیریتی فعال با ایجاد فضایی مبتنی بر گفت وگو، مشارکت و حمایت عاطفی، موجب ارتقای کیفیت تعاملات بین فردی، افزایش احساس تعلق و امنیت روانی دانش آموزان و بهبود رفتارهای اجتماعی و هیجانی آنان می شود. همچنین نتایج حاکی از آن بود که این سبک مدیریتی با کاهش مشکلات رفتاری و پیشگیری از افت تحصیلی همراه است و تحقق آن به کیفیت طرح درس و برنامه ریزی آموزشی معلم وابسته است. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که سبک مدیریتی فعال معلم، یکی از مولفه های اساسی در ایجاد کلاس های یادگیرنده محور و انسان محور محسوب می شود و توجه به آن می تواند به بهبود کیفیت فرایند آموزش و پرورش منجر شود.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریتی فعال ، تعاملات بین فردی ، وابستگی عاطفی ، مدیریت کلاسی ، دانش آموزان