رابطه بین سبک تدریس معلم و محیط یادگیری مدرسه در بهره وری تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین سبک تدریس معلم و محیط یادگیری مدرسه در بهره وری تحصیلی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری بود و با بررسی و تحلیل پژوهش ها و مطالعات علمی مرتبط در حوزه سبک های تدریس، محیط یادگیری و بهره وری تحصیلی انجام شد. در این پژوهش، منابع علمی معتبر حوزه آموزش و پرورش مورد تحلیل قرار گرفت و یافته ها به صورت توصیفی–تحلیلی استخراج و تبیین شدند. یافته های تحقیق نشان داد که سبک های تدریس مشارکتی و دانش آموزمحور، در تعامل با محیط یادگیری مثبت و مدیریت اثربخش مدرسه، نقش مهمی در افزایش انگیزش، مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. همچنین نتایج نشان داد که محیط یادگیری مدرسه، فرهنگ سازمانی، مدیریت آموزشی و حمایت خانواده، به عنوان عوامل مکمل، اثربخشی سبک تدریس معلمان را تقویت می کنند. در نتیجه گیری می توان گفت که بهره وری تحصیلی دانش آموزان پدیده ای چندبعدی است و تحقق آن مستلزم هماهنگی میان سبک تدریس معلمان، محیط یادگیری مدرسه و عوامل اجتماعی پیرامونی است. این پژوهش بر ضرورت نگاه سیستمی به فرآیند آموزش و توجه هم زمان به عوامل آموزشی، مدیریتی و اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، محیط یادگیری مدرسه ، بهره وری تحصیلی ، مدیریت آموزشی ، دانش آموزان