نقش محیط فیزیکی کلاس درس در خلاقیت و مشارکت دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش محیط فیزیکی کلاس درس در افزایش خلاقیت و مشارکت دانش آموزان انجام شده است. محیط فیزیکی به عنوان عاملی اثرگذار فراتر از یک فضای بی جان، درگیر شدن فعال یادگیرنده، کیفیت تعاملات و پرورش تفکر نوآورانه را تحت تاثیر قرار می دهد. مولفه هایی مانند نور طبیعی، رنگ آمیزی، چیدمان منعطف صندلی ها، دسترسی به منابع، دمای مناسب و سازمان دهی فضا بر انگیزش، تمرکز و تمایل به همکاری دانش آموزان تاثیر می گذارد. یافته ها حاکی از آن است که فضاهای باز، منعطف و الهام بخش که امکان جابه جایی، کار گروهی و دسترسی آسان به ابزارها را فراهم می کنند، می توانند به طور قابل توجهی سطح مشارکت فعال و بروز ایده های خلاقانه را افزایش دهند. در مقابل، کلاس های سنتی با چیدمان ثابت و یکنواخت ممکن است به صورت ناخواسته مانع تعامل و محدودکننده تخیل شوند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند پژوهش های پیشین، به تبیین ارتباط بین متغیرهای محیطی یادگیری می پردازد. نتایج بر ضرورت بازنگری در طراحی فضاهای آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی برنامه ریزی درسی تاکید می کند و پیشنهادهایی برای طراحی محیط های یادگیری کارآمد و انعطاف پذیر ارائه می دهد تا زمینه پرورش مهارت های ضروری قرن بیست ویکم فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی کلاس ، خلاقیت دانش آموزان ، مشارکت یادگیری ، طراحی فضای آموزشی