نقش تمرین و تکرار در یادگیری درس

تمرین و تکرار از بنیادی ترین اصول یادگیری شناختی هستند که نقشی غیرقابل انکار در انتقال اطلاعات از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلندمدت ایفا می کنند. این مقاله با بررسی نظریه های علمی و پژوهش های تجربی، به تحلیل مکانیسم های عصبی و روان شناختی اثرگذاری تمرین بر یادگیری می پردازد. هدف این پژوهش، واکاوی انواع تمرین ها از جمله تمرین انبوه، تمرین توزیع شده و تمرین بازیابی، و تاثیر آن ها بر تسلط دانش آموزان بر مفاهیم درسی است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه تمرین انبوه ممکن است یادگیری کوتاه مدت را ایجاد کند، اما تمرین توزیع شده و بازیابی منجر به تثبیت پایدارتر و عمیق تر دانش می شود. همچنین، نقش بازخورد در فرآیند تمرین مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه گیری حاکی از آن است که برنامه ریزی درسی باید بر اساس اصول علمی تمرین طراحی شود تا از فراموشی جلوگیری شده و مهارت های دانش آموزان به سطح خودکارسازی برسد.

کلیدواژه ها:

تمرین ، تکرار ، تثبیت حافظه ، تمرین توزیع شده ، تمرین بازیابی ، خودکارسازی ، علوم اعصاب شناختی