رشد همه جانبه در سایه تعلیمات دینی در مدارس

دانش آموزی که از معلم خود معرفت دینی کسب کرده و توسط او معرفتش را تبدیل به باور قلبی نموده، حالا به معلمش به عنوان یک الگو نگاه می کند تا مانند او رفتارش را در چارچوب اعتقاداتش قرار دهد. معلم باید سعی کند آموزه های دینی را ساده ، رسا و جذاب برای دانش آموزان بیان کند به گونه ای که اولا آنها بفهمند که معلم چه می گوید و ثانیا از شنیدن آن احساس خستگی نکنند .اگر معلم مثلا در خداشناسی تنها به بیان دلایل فلسفی اثبات وجود خدا و صفاتی مانند توحید و قدرت خدا بپردازد، یقینا خسته کننده خواهد بود و دانش آموزان شاید برای گرفتن نمره، این دلایل را در حافظه ی ذهن شان بسپارند ولی این سپرده ها هیچ وقت تبدیل به ایمان و اعتقاد قلبی نمی شود، چون از روی میل و رغبت و شوق کسب نشده اند. معلم باید استدلال های فلسفی را در قالب مثال های ساده و همه کس فهم طوری بیان کند که متعلم همانجا نه تنها کاملا تفهیم شود، بلکه پایه های اعتقادی اش نسبت به آن موضوع نیز شکل بگیرد. هم چنین معلم باید از مطرح کردن مباحث پیچیده و دور از فهم دانش آموز اجتناب ورزد. در این مورد نیز مطالعه سیره ی انبیاء و معصومان می تواند برای معلمان راهگشا باشد. در این پژوهش روش گردآوری، کتابخانه ای و میدانی بوده که از این طریق اطلاعات مورد نیاز جمع آوری و مطالب با استفاده از منابع معتبر به روش توصیفی - تحلیلی بیان شده است.

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز ، تعلیم و تربیت دینی ، الگو